หลังจากกลับบ้านมาหลายวันแล้วแต่ก็ก็ไม่ได้ออกไปไหนเลย แต่วันนี้ต้องออกแล้วแหละ เพราะนัดกับเพื่อนเอาไว้ แต่ที่ต้องออกไปเร็วตั้งแต่ 8 โมงเช้าเนี่ย เพราะต้องไปหาหมอฟันก่อน เพราะฟันคุดเขาเรียกงี้ป่าวหว่า ที่ว่าฟันเกิดแล้วมันออกมาไม่พ้นเหงือกอ่ะ ซี่ข้างในสุดด้วย มา 8 โมงเกือบๆจะครึ่ง แต่รับบัตรคิวเบอร์ 33 มากันไวจังอ่ะ เราก็เลยได้แต่นั่งรอไปเรื่อยๆ เกือบๆจะ 10 โมงครึ่งมั้ง เพื่อนก็โทรมาหา เลยบอกให้มันมาหาที่โรงพยาบาลเลยแล้วกัน เพราะกะจะออกไปดูหนังด้วยกันอยู่แล้ว สักพักมันก็มาถึง ก็นั่งคุยอะไรกันไปเรื่อย แล้วมันก็เอาโชเน็นเล่มสามมาให้อ่านด้วย พอบอกว่าอ่านโชเน็นรอดีกว่า หมอเรียกชื่อเฉยเลยอ่ะ --_--* เซ็งเลย พอเข้าไปหมอดูแล้วก็บอกว่าถ้าถอนต้องถอนคู่เลยนะ แบบว่าถอนด้านขวาล่าง ด้านบนล่างก็ต้องถูกถอนไปด้วย เราก็พยักหน้าไป บอกให้หมอเอาด้านขวาออกก่อน ด้านซ้ายค่อยเอาออกทีหลัง โดนยาชา 2 เข็มอ่ะ บนล่างอย่างละเข็ม ชาทันทีโดยไม่ต้องรอนานเหอๆ สักพักเริ่มรู้สึกว่า ปากกรูบวมป่าวว่ะ ทำไมมันรู้แปลกๆอ่ะ ส่องดูตรงกระจกของตู้ก็ไม่บวมนี้หว่า เหอๆ อยากจะบ้า สักพัก ทำไมลิ้นฉันมันแปลกอ่ะ กรี๊ดดดดด ถ้ากินข้าวไม่อร่อยจะทำยังไง ไม่ยอมน้าๆๆๆๆ กำลังนั่งบ้าอยู่ในความคิดคนเดียว หมอก็เดินมาถามว่ารู้สึกชายัง มันชาตั้งแต่หมอฉีดแล้วค่ะ อย่ามาถาม หึหึ ก็เตรียมตัวถอนฟัน
เกิดมายังไม่เคยให้หมอถอนฟันให้เลย ตอนเด็กๆพอมันปวดฟัน แล้วฟันเริ่มโยกๆ เราก็แค่เอานิ้วดันมันก็หลุดออกแล้ว เอาว่ะ ประสบการณ์ถอนฟันโดยคุณหมอครั้งแรกในชีวิต เริ่มแล้ว! หมอบอกว่าจะรู้สึกแปลกๆหน่อยนะเพราะมันเป็นฟันกรามแถมเป็นซี่ในสุดด้วยถึงไม่เจ็บต้องรู้สึกอ่ะ เราก็ค่ะๆๆ และแล้วความรู้สึกตอนนั้นคือหมอจะถอนฟันหรือหมอจะฉีกปากดิฉันค่ะ ไม่เจ็บฟันค่ะ เริ่มปวดมุมปากแทน ซักพักก็ได้ยินเสียงที่บ่งบอกว่าถอนสำเร็จ ไม่รู้เรื่องอะไรเลยอ่ะ ทำไมไวจัง แต่ก็ดี เดินออกไปจ่ายเงินแล้วก็รับยา หิวแล้วอ่ะ หมอบอกให้กัดผ้าไว้ประมาณ 1 ชั่วโมง เอาว่ะ ทนอีกนิดก็ได้กินแล้ว ก็นั่งคุยกับเพื่อนตกลงไปกินพิซซ่ากัน (ไปกินพิซซ่าหลังถอนฟัน เหอๆ) ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยกินแล้วรสชาติเป็นแบบนี่มาก่อนในชีวิตเลย ด้านซ้ายอร่อย ด้านขวาไร้ความรู้สึก(แบบว่ายังชาอยู่) แต่ว่าปกติกินพิซซ่าจะกินได้แค่ชิ้นเดียว แต่วันนี้กินได้ตั้ง 2 ชิ้นนิดๆ สงสัยกินแทนฝั่งด้านขวาที่มันไม่รู้สึกมั่ง อืมๆ ต้องใช่แน่ๆ ตอนนี้ดีใจมากๆ ที่ตัดสินใจถอนข้างเดียว ถ้าถอน 2 ข้างนะ ไม่อยากจะคิด น่ากลัวววววว
ไปดูหนังกันเสร็จก่อนกลับเพื่อนก็ให้ของขวัญย้อนหลังวันเกิดเป็นกรอบรูปขนาดใหญ่ ด้านขว้างนี้ยาวประมาณ1ช่วงแขนผู้หญิงได้มั้ง ส่วนความสูงกะไม่ถูกอ่ะ เพราะคนเราสูงไม่เท่ากัน ตอนแรกก็คิดว่าคงเป็นรูปตัวเองกับเพื่อนสมัยมัธยมมั้ง เพราะหารูปช่วงนั้นไม่เจอ เจอแค่ไม่กี่รูป พอกลับมาถึงบ้าน เปิดออกดู กรี๊ดค่ะกรี๊ด เพราะเป็นรูปพี่เฮ ลีดเดอร์ของวงวินส์ วงสุดที่รักของเรานี่เอง อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ไอ้ส้มช๊านนนน ร๊ากกกก แกกกก ฮือออออ ถูกใจมากๆๆๆ ขอบใจน้า เอาเก็บไว้บ้านนี่แหละ ถ้าอยู่หอพักก็ไม่รู้จะเอาไว้ไหน แต่อยากเอาไปไว้เหมือนกันเฮ้อออ ชื่นชมได้แค่วันเดียวก็ต้องจากกันแล้ว พี่เฮจ้า เศร้าแล้วฉัน
edit @ 25 Oct 2007 20:36:03 by Ai-bung
